Het verhaal van Nicole

Op mijn twintigste had ik mijn eerste burn-out te pakken. Ik deed wat niet bij me paste en dit volhouden kostte ontzettend veel energie. Eigenwijs als ik was, vond ik dat ik me niet aan moest stellen en dat ik alles zelf moest kunnen. Het gevolg was dat ik mijn studie doorworstelde, een jaar vertraging opliep en aan het einde maar één ding zeker wist: dit wil ik niet.

Ik heb daarna alles laten vallen en ben zonder plan naar Zuid-Korea vertrokken. Na een flinke tijd daar bijgekomen te zijn, moest ik weer terug de echte wereld in. Voor het eerst in mijn leven kreeg ik een fulltime baan en alle verantwoordelijkheden die daarbij hoorden. Het was niet makkelijk, maar de gedachte dat ik alles zelf moest kunnen, zorgde ervoor dat ik maar doorging.. En doorging.. En doorging.

Twee jaar kon ik dit volhouden, totdat het moment dat een bezorgde leidinggevende aangaf dat zei signalen opving dat het niet goed met mij ging. Ik heb haar toen voor gek verklaard: er was immers niets met mij aan de hand. Ik had gewoon een ongelukkige week gehad, zei ik. Gelukkig voor mij hield zij vol, en werd ik preventief aangemeld voor een traject bij Instatera.

Daar merkte mijn coach op dat ik eigenlijk al te ver van huis was, en al geen energie en ruimte meer over had om nog dingen te kunnen verbeteren. Ik werd per direct met verlof gestuurd. Nadat ik een aantal weken rust had genomen, kwamen de symptomen bovendrijven. Ik had deze, zonder dat ik het zelf door had, al die tijd al onderdrukt.

Na deze rustperiode kon mijn reïntegratietraject beginnen. Langzaamaan merkte ik dat het beter ging, maar ik had heel wat werk te verzetten. Een aantal zaken uit het verleden hadden een behoorlijke grote (negatieve) impact op mijn leven. Ook de fundamenten die ik van huis uit had meegekregen, bleken in de weg te zitten. Het gevolg: een onhoudbare combinatie van overtuigingen.

Mijn coach heeft me geholpen deze goed in kaart te brengen, te evalueren en waar nodig bij te stellen. Dit ging niet zonder slag of stoot: het zat er immers al 25 jaar ingebakken. Hier kwamen ook de nodige tegenslagen bij kijken. Daarna waren de kernkwaliteiten aan de beurt: wie ben ik, waar ben ik goed in en waar liggen mijn verbeterpunten? Mijn negatieve zelfbeeld, grote verantwoordelijkheidsgevoel en de neiging om anderen te "pleasen" kwamen ook hier weer duidelijk terug.

Inmiddels is het me, met behulp van familie, vrienden en mijn coach, gelukt om deze belemmerende overtuigingen om te buigen tot stimulerende overtuigingen. Ik kan pas voor anderen zorgen als ik eerst voor mezelf zorg, daarvoor moet ik mijn grenzen aangeven, goed is goed genoeg, ik ben Atlas niet en het leven is weer een zeven. Natuurlijk heb ik nog een lange weg te gaan en moet ik blijven opletten dat ik niet terugval in mijn oude stramien, maar dankzij dit traject ga ik met frisse moed de toekomst in!


Zelf ook van je klachten afkomen? Bel nu 020 - 737 13 86 of laat je gegevens achter dan nemen zsm contact met je op.

Instatera